Downsizing versus maximizing

 

Amai, ik heb mijn blog echt verwaarloosd de laatste maanden. Het leven heeft me wat bezig gehouden, zeg maar. Er zijn wat veranderingen ingetreden. Hoog tijd om ook mijn blog nieuw leven in te blazen!

Een nieuwe post (Eindelijk… ), een nieuwe tegenstelling: Downsizing versus maximizing. Mijn vorige post hield ook al een tegenstelling in. Wil dat zeggen dat ik into tegenstellingen ben? Wel ja, dat is eigenlijk wel zo. En ook hier is het weer belangrijk om een balans te zoeken.

Er doen zich momenteel duidelijk twee bewegingen voor. Langs de ene kant moet ik – zowel letterlijk als figuurlijk – gaan downsizen of verkleinen: kleiner leven. Aan de andere kant is er de vergroot-je-leven-beweging: maximizing. Deze beweging ontplooit zich eerder figuurlijk. Het is voor mij leven naar mijn gevoel, intuïtiever keuzes maken, uit mijn denken en in mijn voelen gaan. Dit gaat erg met ups en downs. Als je denkt dat je het beet hebt, zet je de volgende dag weer twee stappen achteruit. Over vallen en opstaan gesproken dus. Het is niet altijd gemakkelijk. Maar je moet je voor ogen houden dat een slecht gevoel ook voorbij gaat. Het ruimt vroeg of laat plaats voor een up. In een down kan het alleen maar beter worden. The only way is up! Mijn oudste zoon zei het onlangs nog in zijn woorden: “Iets wat omhoog gaat, moet toch ook altijd naar beneden komen.”. Dat is dan het omgekeerde. Ik heb zijn stelling bevestigd. We moeten de minder goede momenten toelaten en doorvoelen. Je kan ze niet blijven wegduwen en negeren, want dan komen ze steeds terug in andere gedaanten. Uit deze downs leer je levenslessen van onschatbare waarden. Je moet ze alleen onder ogen durven komen. Vooruitgang en groei komen voort uit tegenspoed. Eigenlijk moeten we dankbaar zijn voor de kansen en lessen die we uit tegenslag kunnen halen. Maar op het moment zelf is het vaak moeilijk om dit voor ogen te houden en op deze manier positief te denken. Het is ook niet makkelijk om te zien welke de levensles is waar je op dat moment voor staat. Maar weet en onthoud dit: grijp je kans. Het wordt je hoe dan ook wel duidelijk.

Er zijn in beide bewegingen al kleine stapjes gezet, maar er is nog heel wat werk.

Afgelopen zondag stond er een lange wachtrij aan de kassa van de enige buurtwinkel, die op zondagvoormiddag open is. Ik hoorde een jongetje, in de rij, tegen zijn moeder zeggen “Stilstaan is ook vooruitgaan. Nietwaar, mama?”. Zijn moeder beaamde zijn wijze woorden. Stilstaan is inderdaad ook vooruitgaan. Misschien moeten we eerst stilstaan voor we weer vooruit kunnen gaan?

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s