Voor Erwin

Onze vriendin haar vader, over wie ik het in mijn vorig stuk al had, is ondertussen overleden. Het was zo onwezenlijk. Op de begrafenis lazen een vriendin en ik een tekst voor, die we zelf schreven. Deze tekst zegt alles over de persoon die Erwin was en hoe erg hij zal gemist worden…

“Dag Erwin,

Als goede vrienden van Kirsten kennen we jou als een attente, wijze en rechtvaardige man, een harde werker, een doorzetter en een stille genieter.

We kennen jou als een gastvrij iemand. Iedereen was altijd welkom voor een wijntje, een glaasje schuimwijn, een etentje. Hoe vaak heb je ook voor onze vriendenkring wel niet gekookt, hoe vaak hebben wij wel niet mogen smullen van al dat lekkers dat jij op de tafel toverde. Kirsten haar verjaardagsfeestjes waren steeds een waar genot. We keken er altijd erg naar uit. En na uren zwoegen in de keuken, zette jij je samen met Liliane bij ons aan tafel, met een goed glas wijn. Nagenietend. Mee babbelen, discussiëren, lachen. En na wat wijntjes ging steevast de stereo luider. We hebben nog goed gelachen samen tijdens ons laatste bezoekje bij jou in het ziekenhuis, je zei dat we, eens je thuis was, zeker nog eens moesten langskomen voor een bezoekje en een glaasje wijn. We gaan je gastvrijheid missen.

We kennen je als een zorgzame vader. Steeds voor Kirsten in de weer. Maar ook voor ons heb je erg veel gedaan. Ons ontelbare keren midden in de nacht van een fuif, ton of avondje uit in Hasselt komen halen. Die zeldzame keer als je eens protesteerde om ons ’s nachts nog van de ene naar de andere party te brengen, kon je onze smeekbede op onze knieën voor je auto niet weerstaan. Je stond ook altijd klaar om pintjes te tappen op de feestjes die we gaven. Ik herinner mij dat ik enige tijd geleden ‘s avonds bij jullie thuis toekwam, je opving dat ik nog niets gegeten had en je stiekem zonder woorden de keuken indook om voor mij tomaat-garnaal met frietjes te maken. En dan was je nog bescheiden, want het was máár tomaat-garnaal. Heel zorgzaam en attent.

Ik herinner mij dat ik in de lagere school bij jullie thuis mocht blijven slapen omdat mijn ouders op reis waren en je mij een tekening liet maken die je, als verrassing, zou doorfaxen naar het hotel waar mijn ouders verbleven. En hoe vaak ben je wel niet achter je pc gedoken om voor onze vriendengroep vakanties op te zoeken, weekendjes, uitstapjes of om voor ons een mooie uitnodiging te maken als we met de groep een feestje wilden geven. Je stond voor ons klaar. We gaan je behulpzaamheid missen.

We kennen je als een liefdevol persoon. Jij hebt heel veel betekend voor Kirsten. Ze ziet je heel erg graag. En wij hebben altijd geweten en gevoeld dat dit wederzijds was. Jouw blik als je naar Kirsten keek of over haar praatte, sprak steeds boekdelen. Zij was je oogappel. Je was een trotse en fiere vader. Je hebt haar ook erg veel geleerd, steeds op je eigen manier. Toen je Kirsten leerde autorijden bijvoorbeeld, nam je haar meteen mee naar de Ardennen. “Want als je in de Ardennen kan autorijden, kon je dit overal.” Maar, ook Liliane zag je doodgraag. Hoe vaak hebben we jou wel niet “vrouwke” horen zeggen, en jullie liefdevol gestichel onderling was vaak grappig om naar te kijken. We gaan de blik in je ogen als je naar je twee vrouwen keek, missen.

We kennen je als een gepassioneerd iemand. En koken was je passie. Dit werd een gedeelde passie met Kirsten. Hoeveel uren hebben jullie wel niet samen in de keuken doorgebracht? Eerst samen aan het menu sleutelen, recepten uitwerken, samen met twee grote bomvolle karren inkopen doen, tot in de vroege uurtjes samen desserten maken, bouillon trekken… Alles moest steeds perfect zijn voor jouw gasten. Zelfs toen wij met z’n allen een bbq organiseerden om onze ouders te bedanken voor het werk op ons 30jarige feestje, zocht jij voor ons het beste vlees uit.  Onlangs in februari vertelde je ons nog fier over de thermomix die je gekocht had, alles om nog beter je gasten te verwennen.  Anderen gelukkig maken, maakte jou ook gelukkig.

Je had graag veel volk rond je. Ook tijdens de laatste moeilijke weken was je blij met elk bezoek dat je kreeg. Dat hebben ook wij gevoeld toen we je in het ziekenhuis kwamen bezoeken. Je zei dat je graag naar Katrien haar nieuwe keuken wilde gaan kijken. Je wilde graag terug naar huis, zei vastberaden dat je ging grommelen tegen de verpleegsters en dokters dat ze je naar huis moesten laten gaan. We hebben nog samen om je gegrommel gelachen.

Je hebt het heel goed gedaan voor je vrouw en dochter, Erwin. Wij zullen nu een deeltje van je taak overnemen, en goed voor Kirsten zorgen. Je mag gerust zijn.

Onze vriendengroep is een vader kwijt. We gaan je missen.

Het ga je goed hierboven en tot ziens.”

Advertenties

2 gedachtes over “Voor Erwin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s