Vertragen

“Blijf in uw kot” is in deze vreemde periode ongetwijfeld de populairste oneliner. Er werd eerst door velen wat lacherig over gedaan, nog niet beseffend wat de impact zou zijn of zou worden. Ik denk dat we het ze niet kwalijk kunnen nemen, de mensen die vorige vrijdag nog feest vierden, met de zogenaamde ‘lockdown party’s’ in café’s, restaurants en op pleinen. Velen beseften toen nog niet wat precies de ernst van de situatie was. Het was onwetendheid. Het lijkt erop dat er bij veel landgenoten in het weekend dat volgde een ‘frankske’ is gevallen. Ikzelf had er ook aanvankelijk aan gedacht om de kinderen maandag naar school te brengen. Ik werd namelijk op mijn werk verwacht. In de ouder-what’s appgroepen bleek ook dat er veel ouders nog beroep gingen doen op deze opvang en dat er toch wel heel wat kinderen maandag aan de schoolpoort zouden staan. Maandag werd echter duidelijk dat er in het weekend het één en het ander is doorgesijpeld. Er stonden maar weinig kinderen aan de schoolpoorten en er volgden excuses voor de ‘lockdown party’s’.

Het is dus nu een kwestie van vertragen, verbinden met je naasten en zorgen voor de zwakkeren. Thuis les geven en samen met de kinderen aan hun, via Gimme (een digitaal platform waar scholen hun berichten aan de ouders posten) opgegeven huistaken werken, heeft ook z’n charmes. Mijn jongens zijn – nu nog misschien – erg gemotiveerd om dit te doen. Het zorgt hier ook voor verbinding. Ik heb al dingen bijgeleerd -over de Eburonen, verhoudingen tussen getallen en mijn Frans wordt opgefrist. Op deze manier staan we nog dichter bij hetgeen onze kinderen bezig houdt en onze kinderen zelf, want wij dienen het hen uit te leggen. Ik hoop echter heel erg dat minderbedeelde kinderen en maatschappelijk zwakkere kinderen geen achterstand gaan oplopen.

De verbinding met je huisgenoten kan nu sterker worden. Hoe langer dit duurt, hoe meer frustraties er ook wel naar boven kunnen komen natuurlijk. We zijn altijd samen en hebben veel minder contact met anderen. Mijn kinderen spreken met hun klasgenoten af op Fortnite. Zo kunnen ze samen gamen en via een headset met elkaar praten tijdens dit spel. Ze praten dan niet enkel over Fortnite. Ze houden elkaar ook op de hoogte van wat er zich in hun leven afspeelt. Mijn gedachten gaan ook uit naar de grootouders. Mijn ouders zijn wel al op bezoek geweest, met de nodige afstanden in acht gehouden, hygiëne en zonder knuffels en zoentjes van hun kleinkinderen. De kinderen speelden buiten terwijl we samen op een afstand een tasje koffie dronken. Gelukkig is het goed weer. Ze vinden het duidelijk erg dat ze hun kleinkinderen veel minder zien. Er kunnen hiervoor gelukkig wel heel wat creatieve oplossingen gezocht worden: denk maar aan Skype of chatten via Messenger. De oudere generatie zal hierover ook kunnen bijleren.

Het moeten vertragen en naar binnen keren is voor mij wel een voordeel. Er komt tijd vrij. Tijd die we anders opvullen met van en naar het werk gaan, vergaderingen, van en naar hobby’s crossen, het huishouden draaiende houden,… Dit alles kan nu wat trager en het kan anders ingevuld worden. Dit werkt voor mij opluchtend. Ik vind het oké en vind de vrijgekomen tijd een zegen. Ik kan me ook wel voorstellen dat dit niet voor iedereen het geval is. Zo worden zorgverleners nu overstelpt en kennen ze amper rust. Langs de andere kant zijn er ook wel mensen die zich eenzaam voelen. Mensen in rusthuizen kunnen hun familie niet meer zien. Ik hoorde gisteren op de radio iemand die een plaat voor haar broer aanvroeg. Haar broer zat in begeleid wonen en mocht nu in het weekend niet meer terug naar zijn familie, zoals dat andere weekends het geval was. Hij was er erg boos om en begreep het niet goed. Zijn zus wou hem met zijn lievelingsplaatje een hart onder de riem steken. Er zijn gelukkig veel hartverwarmende initiatieven ontstaan.

Week één zit erop. Hoeveel weken er nog zullen volgen, weten we niet. We kunnen niet anders dan de richtlijnen opvolgen, in ons kot blijven en voor onszelf en onze dierbaren te zorgen… Take care!

Kinderen en spiritualiteit

Hoe breng je kinderen in contact met spiritualiteit? Op welke wijze gaan kinderen met spiritualiteit om? Ik ben er zelf mee bezig, met die spiritualiteit. En ik geef toe dat ik er in een verleden ook lacherig over heb gedaan, vooral over het zweverige karakter van spiritualiteit. Het is echter zo ruim en dat zweverige gedoe valt nog wel mee eens dat het niet meer volkomen onbekend terrein is. Ik kwam met spiritualiteit in de ruime zin van het woord in aanraking via een collega. Een heerlijk vrijgevochten, volledig zichzelf zijnde collega, die geweldig goed in haar vel zit en het leven met zo’n flair en rust tegemoet gaat. Zo heb ik haar tenminste altijd gezien. Maar ook zij heeft met stevige ‘struggles’ geworsteld in haar leven, zo vertelde ze me. Haar verhalen aanhorend, viel ik van de ene verbazing in de andere. Ze had inderdaad al heel wat te verduren gehad en serieuze gevechten geleverd. En toch stond ze zo ongelooflijk positief in het leven. Zij was sindsdien mijn voorbeeld van het feit dat je groeit, leert en een beter mens wordt van tegenslagen en ‘struggles’, als je de kans daartoe grijpt ten minste.

Spiritualiteit in mijn geval gaat in dit geval over yoga, meditatie, kristallen en tarotkaarten. Mijn kinderen weten dat ik hier mee bezig ben. Ik verberg het niet voor hen. Voor hen is dit dus niet vreemd. Als ik yoga doe, doen ze soms mee. Meestal geen hele sessies omdat ze dan weer snel met iets anders bezig zijn. De jongste is heel lenig. Ik sta vaak bewonderend naar hem te kijken wanneer hij zonder enige moeite een bepaalde yoga oefening uitvoert, waar ik al weken op aan het ‘zwoegen’ ben. Ook meditatie is een onderdeel van hun leven. Hierbij gaat het dan over begeleide meditaties op kindermaat en ademhalingsoefeningen. De oudste heeft dit een tijdje dagelijks gedaan om rustiger in slaap te kunnen vallen. Nu luistert hij nog af en toe naar een begeleide meditatie vóór het slapen gaan. De kristallen zijn er als laatste bijgekomen. Daar ben ik zelf recent nog maar echt mee bezig. De kinderen hebben ondertussen zelf een paar eigen kristallen. Ze zijn er in geïnteresseerd en vragen naar de werking ervan. Ze weten bijvoorbeeld dat een amethist kan helpen om tot rust te komen. Het zijn de zachtere, pastelkleurige stenen die geschikt zijn voor kinderen. Kinderen zijn, meer dan volwassener, gevoelig aan de werking van kristallen. Met de tarotkaarten zijn mijn kinderen nog niet in aanraking gekomen.

Ik denk dus dat je kinderen gerust met spiritualiteit in aanraking kan laten komen door hen te tonen waar je, als ouder, mee bezig bent. Dan is het voor hen niet meer onbekend en zweverig. Op veel scholen komen kinderen er door bepaalde leerkrachten ook wel mee in aanraking. Mijn jongens hebben op school bijvoorbeeld al een paar keer kinderyoga gedaan. Kinderen pikken op wat ze zelf interessant vinden en zullen zich er eventueel dan in verdiepen. Op hun manier en hun tempo kunnen ze eventuele spirituele aspecten verder ontwikkelen zonder dat dit vreemd of ongewoon is. Kinderen staan sowieso veel dichter bij de natuur en alles wat leeft. Ze zijn er meestal gewoon dagdagelijks mee bezig zonder zich er vragen bij te stellen. Volwassenen dienen echt bewust te kiezen om bijvoorbeeld terug in verbinding met de natuur te gaan. Voor kinderen is het ook heel normaal dat je eerlijk bent en dat je jezelf bent. Kinderen voelen zich vaak aangetrokken tot volwassenen die zichzelf zijn. Ze hebben het heel snel door wanneer volwassenen nep zijn en ‘gemaakt leuk’ zijn. Eigenlijk kunnen we op het vlak van spiritualiteit nog veel leren van onze kinderen…

Happy Newyear!!

green-chameleon-s9CC2SKySJM-unsplash

I know, het is wat laat om nog met nieuwjaarswensen op de proppen te komen. Het is al februari!! De eerste maand van het nieuwe jaar is alweer gepasseerd en de tweede kunnen we ook al bijna inblikken…

Vorig jaar rond deze tijd waren er de 19 van 2019. Dan dit jaar de 20 van 2020, zou je toch verwachten, niet? Wel nee dus, geen 20 van 2020, hoewel dat wel fancy en rond klinkt. Ik pak het dit jaar, dat mijn beste jaar ooit wordt, lichtjes anders aan. Ik ben into challenges en ga dus wat uitproberen.

Momenteel ben ik bezig met de Miracle Morning 30 dagen challenge. En deze ben ik gestart op 2 januari. Going smooth dus! Het is te zeggen, de 30 dagen zijn al ruim gepasseerd. ‘Miracle Morning’ is het concept van Amerikaan Hal Elrod dat hij in het gelijknamige boek ‘Miracle Morning. 6 gewoontes om je leven succesvoller te maken voor 08:00 uur’ uiteen zet. Het boek was een kerstcadeau (ik had het bovenaan mijn lijstje gezet). Ik heb om te beginnen het boek verslonden. Alleen al door het te lezen kreeg ik er keiveel zin in om er mee te starten.

Hal Elrod schrijft in het eerste hoofdstuk hoe zijn leven tot dan toe gelopen is en wat hem dus gebracht heeft tot het bedenken van deze bijzondere ochtendroutine. Hij geeft hierin aan dat dit idee eigenlijk uit wanhoop ontstaan is.

Miracle Morning houdt in dat je ’s ochtends een uur de tijd neemt om aan je persoonlijke ontwikkeling te besteden. Je staat dus vroeg op om het ‘leven van een 10’ dat je werkelijk wenst – en verdient – te ontwikkelen. Hal Elrod heeft het hierbij over de Miracle Morning Life S.A.V.E.R.S. : een set van zes simpele dagelijkse oefeningen die je leven zullen veranderen en verbeteren. Elke oefening ontwikkelt één of meer van de lichamelijke, intellectuele, emotionele en spirituele aspecten van je leven.

  1. S van Silence of Stilte: Stilte is één van de beste manieren om stress te verminderen en tegelijk je zelfbewustzijn en helderheid te vergroten. Je kan op verschillende manieren stilte in je leven brengen: door meditatie, door te bidden of door gewoon even stil te zijn en je te focussen op je ademhaling bijvoorbeeld. Ik vind mediteren heerlijk. Dit vraagt wat training. Ik gebruik een mantra, die ik steeds herhaal en probeer daarmee gedachten, die in mijn hoofd opkomen, van me af te laten glijden.
  2. A van Affirmaties: Affirmaties zijn krachtige instrumenten, waarmee je de juiste mindset (gedachten, overtuigingen, focus) kan ontwerpen en vervolgens ontwikkelen die je nodig hebt om je leven naar een hoger plan te tillen, op welk vlak dan ook. Affirmaties zullen de manier waarop je denkt en voelt veranderen, zodat je je beperkende overtuigingen en gedrag kan overwinnen en vervangen door de overtuigingen en het gedrag dat je nodig hebt om te slagen. Als je het maar vaak genoeg herhaalt, gaat je onderbewuste het geloven. Ik heb ruim de tijd genomen om mijn persoonlijke affirmaties neer te schrijven. Ze zijn wel wel bijzonder mooi geworden, vind ik zelf. Je kan je persoonlijke affirmaties ten alle tijden aanpassen naar wat er op dat moment van belang is.
  3. V van Visualisatie: Hiermee probeer je positieve resultaten te behalen in je buitenwereld door beelden op te roepen van specifieke, gewenste gedragingen en situaties in je leven. Blijkbaar maken atleten hier vaak gebruik van om hun prestaties te verbeteren. Ikzelf ben er nog niet zo vertrouwd mee en ben er nog wat mee aan het experimenteren en oefenen. Je kan dit combineren met je affirmaties. Na het lezen van de affirmaties kan je deze visualiseren om het programmeren van je onbewuste een enorme boost te geven. Je kan een ‘vision board’ maken om te visualisatie te ondersteunen. Dit is een prikbord, al dan niet digitaal (bv. op Pinterest), waarop je plaatjes prikt van wat je wil hebben, wie je wil worden, wat je wil bereiken, waar je wilt wonen,… Het kan motiverend en als geheugensteuntje werken.
  4. E van Excercise: Lichaamsbeweging is een belangrijk bestanddeel van de ochtendroutine. Het geeft je energieniveau een boost, verbetert je gezondheid, verhoogt je zelfvertrouwen en emotioneel welbevinden. Redenen genoeg dus om ’s ochtends je hartslag omhoog te brengen, je bloed te laten stromen en je longen te vullen met zuurstof. Ik combineer de Miracle Morning met nog een bijkomende challenge, namelijk de 30 days of yoga challenge van Adriene. Deze vind je op You Tube. Ik had het al eens eerder over Adriene. Ik vind yoga een ideale vorm van beweging om in mijn ochtendroutine te integreren. Hal Elrod vindt dit trouwens ook. Yoga is een totaalpakketje en heeft vele facetten: het speelt in op de lichamelijke, geestelijke, emotionele en spirituele aspecten van het leven. Yoga is dus erg veelzijdig en kan in veel vormen, van heel rustig en meditatief tot lichamelijk uitdagend, beoefend worden, waardoor iedereen het kan. En Adriene is een geweldige mentor hierin.
  5. R van Reading: Lezen is één van de meest directe methoden om kennis, ideeën en strategieën op te doen, om je ‘leven van een 10’ te bereiken. Veel mensen hebben reeds geschreven hoe zij dit hebben gedaan. Het is dus niet nodig om het warm water opnieuw uit te vinden, maar erover te lezen en op te pikken van anderen wat voor jou werkt. Ik lees momenteel ‘Super Atrractor’ van Gabrielle Bernstein, één van mijn voorbeelden.
  6. S van Scribing (omdat writing met een W begint) of Schrijven: Je kan een dagboek bijhouden. Gedachten uit het hoofd op papier zetten levert waardevolle inzichten, die je anders zou kunnen missen, op. Dit schrijfelement van je ochtendroutine geeft je de kans om de inzichten, ideeën, doorbraken, bewustwordingen, successen en lessen die je geleerd hebt te documenteren, net als de gebieden waar kansen liggen voor persoonlijke groei en verbetering.

Ik moet zeggen, ik had er eerst toch wat schrik voor. Op bepaalde werkdagen – niet alle dagen dus – stond ik al om 06:00 uur op om me klaar te maken om te gaan werken. Dat zou dus betekenen dat ik om 05:00 uur zou opstaan voor mijn uurtje persoonlijke ontwikkeling. Maar dit verliep verbazingwekkend vlot. Hal Elrod zegt dat het niet om het aantal uren slaap gaat, maar om het uur dat je ’s ochtends opstaat. Nu, ik zie er wel op toe dat mijn aantal uren slaap er niet te zeer aan moeten geloven. Het is wel zo dat ik er naar uit begon te kijken en het helemaal niet erg vond om een uurtje vroeger op te staan, ook al was het om 05:00 uur. Het doet zelfs deugd. Ik voel hierdoor de energie en ideeën borrelen. Ik heb zin om de dingen aan te pakken. Sommige dagen is het wel moeilijker of is het vertrouwen even zoek. Over het algemeen is het gevoel positief. Ik heb eigenlijk voor het eerst het gevoel dat ik werkelijk aan mezelf aan het werken ben door dit voor mezelf te doen. En er is ook voor het eerst de overtuiging dat ik daadwerkelijk aan verandering zal toekomen. Dat ‘leven van een 10’ wordt een dikke hit…

Over wereldprematurendag

photo-1573570623564-72eba8b6a421

Gisteren was het wereldprematurendag…

Vorige week ontmoetten we een klein prinsesje, een koninginnetje eigenlijk. Ze is zo mooi. Helemaal af, maar zo klein. Ze deed haar oogjes open en was heel erg beweeglijk met haar kleine handjes en voetjes. Zo mooi…

Ze kwam op de wereld na een zwangerschap van slechts 24 weken. Haar mama had van in het begin van de zwangerschap al hele hoge bloeddruk en liep een zwangerschapsvergiftiging op. De dokters probeerden de zwangerschap nog te rekken, eerst hoopten ze op 26 weken, daarna was 25 het naar te streven aantal weken. De mama zag echter zo af. Ze was uitgeput en haar lichaam was het als het ware aan het begeven. De dokters beslisten om de kleine meid toch al ter wereld te laten komen. Er werd afgesproken dat er op haar teken werd gewacht. Als ze zelf teken van leven gaf, gingen de dokters over tot verdere ondersteuning. Haar ouders beleefden de geboorte in een waas. Er stond een waanzinnig team klaar voor het meisje. Haar ouders hadden ondertussen al zo vaak afscheid van haar genomen, zich voorbereid op het ergste. De neonatologen vreesden dat ze niet levensvatbaar zou zijn, zeker niet op 24 weken. Ze waarschuwden ook voor het feit dat de levenskwaliteit van het kind erg pover zou zijn. Daarom hoopten haar ouders soms stilletjes dat ze geen levensteken zou geven, voor haar bestwil. Ze bleek een vechtertje van 460 gr.

Maar ze doet het dus goed. Ze is nu een dikke maand oud. Ze heeft ondertussen een infectie opgelopen. Het is kantje boordje geweest. Maar het meisje bleef vechten. Ze is ontzettend dapper.

Ook haar mama en papa doen het geweldig. Ze hebben al in zo’n rollercoaster gezeten en zitten er nog steeds in. De onzekerheid blijft het moeilijkste. Haar mama was vlak na haar geboorte nog zo bezig met haar eigen lichaam. Dit had vreselijk afgezien en diende te herstellen. Ze voelde zich zo schuldig om wat ze het kind had aangedaan en omdat het moedergevoel er nog niet was. Maar hoe kan het ook anders? Bij een bevalling maakt een vrouwenlichaam zoveel stofjes aan waardoor het moedergevoel vanzelf komt. Dat was er om te beginnen al niet, want er werd uiteraard een keizersnede uitgevoerd. Daarnaast werden de ouders meermaals op een slechte afloop voorbereid en was de mama compleet verzwakt en eigenlijk zelf aan te overleven.

Nadien is dat moedergevoel zeker en vast gegroeid. Het kangoeroeën of buidelen heeft daarbij een mooie rol gespeeld. Daarbij ligt een kindje een aantal uren op de ontblote borst van de mama of papa en doet huidcontact z’n werk. Dit heeft enkel en alleen al zoveel voordelen voor het kind op lichamelijk vlak. Baby’tjes worden er rustig van en knappen er flink van op: ze slapen meer en hebben minder onderbrekingen in de ademhaling. Dit is gebleken toen de kleine prinses met de infectie te kampen had. De sensoren die op haar lichaam werden aangebracht, gaven opmerkelijk minder alarmsignalen tijdens het buidelen. Ook voor de band tussen ouder en kind is dit heel erg bevorderlijk. Intensief lichaamscontact bevordert het hechtingsproces, ook als het niet direct na de geboorte plaatsvindt. Deze kangoeroezorg werd voor het eerst in Colombia toegepast en verspreidde zich van daaruit naar Europa en de Verenigde Staten. Uit onderzoek bleek dat moeders zich meer aan hun kind gehecht voelen en zichzelf ook bekwamer als moeder vinden dan moeders van wie de kinderen de traditionele couveusebehandeling krijgen. (S.M. Ludington-Hoe, C. Thompson, J. Swinth, A.j. Hadeed en G.C. Anderson ‘Kangaroo Care: Results and practical implications and guidelines’, Neonatal Network 13(1) (1994))

De mama vertelde dat hun wereld nu zo klein is. Alles draait om het kleine meisje in hun leven. Dat is uiteraard bij alle ouders het geval. Maar in dit geval is zo’n wereld nog zo veel kleiner en dat is goed zo, ze vinden het prima zo. Ze leven heel erg in het hier en nu en heel dicht bij hun gevoel en bij elkaar. Mama en papa waren al een prachtig koppel en zijn duidelijk nog dichter naar elkaar toe gegroeid. Het was heel mooi om te zien en te horen hoe de papa vrouw en kind verzorgt.

Klein koninginnetje, je komt er wel. Je hebt zonder twijfel de beste ouders uitgekozen om je hierbij te helpen. Je verspreid nu al zoveel liefde en je bent nog maar zo klein…

Kinderen en meditatie

photo-1512154530805-9db144aaa706

Ik ben zelf al een tijdje met meditatie bezig. Ik volgde een paar jaar geleden een cursus transcendente meditatie. Transcendente meditatie is meditatie aan de hand van een persoonlijke mantra, een woord dat je steeds herhaalt in je gedachten. De mantra heeft niet zozeer een betekenis, maar eerder een klank die bij de persoon past. Ik ken en begrijp de voordelen van meditatie zeker en vast. Ik ervaar ze bovendien steeds als ik me erop toe leg. Ik mis alleen nog wat discipline om de regelmaat erin te houden.

De oudste zoon is een slechte slaper, altijd al geweest. Het is vooral moeilijk voor hem om de slaap te vatten. Hij lijkt de rust niet te vinden om zich aan de slaap over te geven. Hij begint dan net te piekeren en de dag te overlopen. Zijn ademhaling neemt ook een opvallend onregelmatig ritme aan. Hij houdt een paar seconden zijn adem in, waardoor deze stokt, en ademt dan weer in een paar horten en stoten uit. Het geluid, dat hij hierbij produceert, alleen al klinkt enerverend. Hij ligt daarbij ook nog eens te woelen in zijn bed. Geen wonder dus dat hij niet rustig in slaap kan vallen.

Een tijdje geleden kwam ik op het idee om de oudste zoon vlak vóór het slapen gaan in zijn bed naar een geleide meditatie te laten luisteren. Je vindt er op YouTube verschillende. Ik gebruik zelf ook regelmatig dergelijke geleide meditaties. Zo’n geleide meditaties zijn makkelijk en aangenaam om naar te luisteren. Voor kinderen zijn ze vaak heel visueel. Soms doen we ook gewoon samen met kleine broer een bodyscan, waarbij we onze ogen sluiten en ons eigen lichaam lichaamsdeel per lichaamsdeel overlopen en proberen te voelen. Dit is misschien wel wat abstract voor kinderen, maar ze doen het gewoon op hun manier

Sindsdien verloopt het slapen gaan voor de oudste zoon veel rustiger en valt hij echt opvallend gemakkelijk in slaap. Hij vraagt ’s avonds zelf of hij een meditatie mag luisteren. Hij geeft ook aan dat het hem echt helpt. Dat ik daar niet eerder aan had gedacht.

Kinderen – en dieren ook trouwens – leven dicht bij hun gevoel. Je zal merken dat als je mediteert, kinderen en huisdieren graag in je buurt zijn, doordat je rust uitstraalt. Tijn Touber, meditatieleraar, raadt ouders aan om een tijdje met veel discipline ’s ochtends en ’s avonds te mediteren om het effect ervan voor jezelf en anderen te ervaren. Het is zo. Ik kan ook wel stellen dat mijn jongens merkbaar rustiger zijn als ik dat ook ben door meditatie. Nu nog die discipline opbrengen om die regelmaat erin te krijgen…

Fijne meditaties op kindermaat vonden wij hier:

 

 

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…

kind-in-spiegel-dvt

Als ouders moeten we er ons van bewust zijn dat onze kinderen resoneren op ons. Een kind reageert vanuit een liefdevolle verbinding op de energie van zijn ouder(s).

De wet van de aantrekking zegt immers dat je terug krijgt wat je uitstraalt. Eigenlijk laat je kind precies zien hoe het met je gaat. Als het druk is in je eigen hoofd en je ziet even door de bomen het bos niet meer, zal je kind zich ook druk gedragen. Vaak verzetten we ons tegen het gedrag van ons kind en willen we dat het anders is. De irritatie stijgt daardoor. Met onze aandacht voeden we daarenboven de situatie die we eigenlijk niet wensen. En doordat we het als ouder anders willen, zetten we uiteindelijk zelf alle energie klem.

Kinderen vertonen dus spiegelgedrag. We moeten ons steeds afvragen of het met onszelf kan te maken hebben dat ons kind zich op een bepaalde manier gedraagt. Als we goed leren kijken naar het gedrag van ons kind, leren we veel over onszelf. De stand van je eigen energieveld, trauma’s, oude pijn, je eigen hoogsensitiviteit, onderdrukte emoties,… kunnen aan bod komen. Hierbij kan je dus stukken uit je eigen verleden        (h)erkennen en eventueel loslaten, beter omgaan met lastig gedrag van je kind en het kind ondersteunen. Als je inziet dat ‘ongepast’ gedrag van je kinderen een aansporing is tot verhoogd bewustzijn van jouw kant, kan je het als een kans zien die zij je bieden om te groeien.

Kinderen die zich goed voelen, gedragen zich als engeltjes. Dat wil zeggen dat de ouder ook goed in zijn of haar vel zit. Kinderen worden lastig als ze lastige dingen oppikken, als hun behoeften te lang onvervuld zijn, als hun gevoelens niet serieus worden genomen of niet gedeeld kunnen worden en als de spanning in hun lijfje stijgt. Gedrag is eigenlijk maar het topje van de ijsberg. De uitdaging is om verder te kijken en te zoeken. Het kan heel veel van ouders vragen. Het is elke dag opnieuw op zoek gaan naar wat voor jou en je kind werkt. En dat is helemaal niet gemakkelijk, maar zeker de moeite waard. Maar wat heeft een kind nu echt nodig?

  1. Acceptatie: Je accepteert de gevoelens van het kind. Deze mogen er zijn.
  2. Soevereiniteit: Dit gaat over de eigenheid van het kind. Het kind is wie het is en hoeft niet anders te zijn. Ik herhaal dit regelmatig. Kinderen horen te weten dat ze goed zijn voor hun ouders zoals ze zijn.
  3. Empathie: Probeer vanuit het standpunt van het kind te kijken zodat je je kan inleven en begrijpen hoe het kind zich voelt. Voor elk gedrag is er een reden.
  4. Vertrouwen: Kinderen hebben een veilige haven nodig. Een ouder die een kind vertrouwen schenkt en het kind met zijn gevoelens serieus neemt, geeft het kind een gevoel van veiligheid en vertrouwen.
  5. Connectie: Werk vanuit een liefdevolle verbinding samen met je kind in plaats van te strijden tegen je kind. Zo wordt opvoeden meer het begeleiden van je kind in zijn eigen leerproces naar volwassenheid.
  6. Ga zelf aan de slag: Kinderen tonen ons dat we zelf met onverwerkte emoties zitten. Heb je bijvoorbeeld een angstig kind, dan mag je je eigen angsten onder ogen zien. Of heb je een boos kind, dan kan je aan de slag gaan met je eigen boosheid. Kinderen willen niet lastig doen, ze willen alleen maar dat je van hen houdt en hen accepteert zoals ze zijn. Ze tonen je dat je mag loslaten en (weer) van jezelf mag houden. Als je dat terug vindt, zal er rust en harmonie zijn.

Ik luisterde onlangs naar de podcast aflevering van De Praktijkvader waarbij Janita Venema te gast was. Janita Venema is kindertolk. Ze werkte een methode uit die ze ‘Het Fluisterkind‘ noemt. Deze maakt duidelijk dat jouw kind zich net zo intens en actief inzet voor jouw levensgeluk als jij voor dat van je kind. Je kind gebruikt zijn gedrag, spel, ontwikkeling of klachten als taal om duidelijk te maken wat er bijgestuurd mag worden in jouw leven, relatie of gezin. Daar gehoor aan geven betekent een verrijking voor jezelf maar je zult ook merken dat het positief doorwerkt op het gedrag en de gezondheid van je kind. Hier wil ik beslist meer over weten. Dit lijkt me een waanzinnig interessante invalshoek. Ik bestelde ondertussen haar boek ‘Het Fluisterkind’.

De 19 van 2019 – UPDATE 1

Oh jee, wat gaat een jaar snel! Er zijn al weer bijna vijf maanden voorbij… Binnen een dikke maand zitten we al in de helft (en is het grote vakantie!!!!). Hoog tijd voor een stand van zaken.

 

1. Meer Bloggen

Dat begint hier al slecht… Dit kan zeker beter! De bedoeling is toch om minsten één keer per week een blogje te publiceren. Blijven proberen dus!

2. Over koken en eten

  • Meer bakken: Nog een puntje om aan te werken. Ik heb alleen nog maar een paar keer granola in de oven gemaakt. Van cakes en koekjes voorlopig nog geen sprake!
  • Vegetarisch/veganistisch koken: Vegetarisch check! Ik kook en eet eigenlijk het merendeel van de tijd vegetarisch. Veganistisch kan nog wat oefening gebruiken.
  • Nieuwe receptjes uitproberen/ ontwikkelen om te delen op deze blog: Sindsdien één receptje gedeeld.
  • Gezond eten, zo weinig mogelijk suiker gebruiken: Check, lukt aardig!

3. Cursus Bachbloesems

Nope, nog niet aan begonnen. Ik heb ondertussen ook nog een andere interessante cursus op het oog: docent kinderyoga… Wordt vervolgd.

4. Meer boeken lezen

Ik lees aardig wat non-fictie boeken, van de fictie boeken moet ik misschien ook eens wat meer werk maken. Iemands tips?

5. Sporten

  • Meer en regelmatiger sporten: De regelmaat is nog wat zoek.
  • Meer fietsen: Mijn koersfiets staat nog steeds op stal
  • Een sportief doel realiseren: nog nader te bepalen.

6. Meer tijd voor handwerk maken

Toch eentje dat ik al kan afvinken. Ik ben momenteel aan het borduren en terug in de gang geschoten met zelfgemaakte juweeltjes. Over dit laatste volgt binnenkort meer nieuws!

7. Naar Londen gaan

Dit zal waarschijnlijk voor in het najaar zijn… Het dient ook nog wel gepland te worden. Het opzoekingswerk hiervoor staat wel al op de planning.

8. Grimeer workshops volgen

Moeilijk moeilijk! We willen met drie collega’s samen gaan, maar we hebben nog steeds geen datum gevonden waarop we alle drie zouden kunnen…

9. Een bullet journal bijhouden

Dit lukt de ene week al wat beter dan de andere… Het wordt wel nog steeds bijgehouden!

10. Meer mediteren

Oh, hier was ik zo goed mee bezig! Maar dan is dit om één of andere reden weer wat stil gevallen. Dit moet dus terug worden opgekrikt!

11. Meer tijd voor vrienden en familie maken.

Ca va, dit is wel ok. Het kan natuurlijk altijd nog beter. Komt in orde!

12. Minder plastic gebruiken

Mei plasticvrij! Ik heb me niet geregistreerd op de website, dat had ik te laat gezien, maar ik heb er wel heel wat op gelezen en tips gevonden. Ik heb o.a. katoenen zakjes aangeschaft om groenten en fruit aan te kopen in de winkel. Er is echter nog veel te veel plastic in huis. Ik wil ook nog op zoek gaan naar een haalbaar alternatief voor droge voeding en dergelijke zonder plastic verpakking te vinden. We gebruiken ook kraantjeswater. En we hebben de plastic flessen bruiswater ingeruild voor een sodastream, om bruiswater te maken van kraantjeswater. Verder kopen we weer waspoeder in kartonnen dozen in plaats van de vloeibare varianten in plastic flessen. Naar school worden er steevast brooddozen, koekendoosjes en drinkbussen meegegeven. De school zelf staat hier ook op. Ik wil naar volgend schooljaar toe nog de plastic broodtrommels en drinkflessen vervangen in RVS alternatieven.

13. Moestuin

Jaja, de moestuin mét serre is een feit! Foto’s volgen…

14. Mooie reis maken/plannen

Het zal dit jaar eerder bij plannen blijven, vermoed ik. Er zijn voorlopig nog steeds geen concrete reisplannen voor dit jaar. Ik heb me wel net een nieuwe tent aangeschaft: zo eentje met opblaasbare bogen. Het eerste kampeerweekendje staat binnenkort al gepland, tijdens het Hemelvaartweekend. Ik kijk er al naar uit!

15. Italiaans opfrissen

OMG! Wanneer ga ik dat nog doen?!

16. Meer knutselen met de kinderen

In te plannen!

17. Zomerfestivals doen

Op de planning: dagje Graspop en het hele weekend Pukkelpop!

18. Op tijd aan de fotoboeken voor de kinderen beginnen

Komt goed!

19. Erin geloven!!!

Komt dik in orde…

 

I know! Ik heb nog wat werk voor de boeg… Nog zeven maanden te gaan.